Poruszam się na wózku inwalidzkim. W tym roku przeprowadziłem remont kuchni i łazienki, co ułatwiło mi samodzielne wykonywanie wielu prac domowych (dotąd musiałem korzystać z pomocy rodziny). Niestety, wydatki znacznie przekroczyły kwotę, którą można odliczyć od dochodu w ramach ulgi remontowej. Czy z uwagi na moje inwalidztwo przysługuje mi prawo do dodatkowego odliczenia?
Wydatki na adaptację i wyposażenie mieszkań oraz budynków mieszkalnych stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności można odliczyć od dochodu w ramach tzw. ulgi rehabilitacyjnej (która oprócz tego obejmuje wiele innych wydatków, dotyczących rehabilitacji, leczenia i usprawnienia codziennego funkcjonowania), przy czym:
♦ odliczenie to jest niezależne od ulgi na remont lub modernizację, nie jest ograniczone limitem kwotowym; można zatem odliczać wydatki w rzeczywiście poniesionej wysokości, na podstawie dowodów ich poniesienia,
♦ odliczenie przysługuje podatnikowi podatku dochodowego od osób fizycznych, a więc osobie osiągającej przychody nie tylko ze stosunku pracy, ale także emerytury, renty, umowy zlecenia, najmu itd.,
♦ odliczeniu podlegają tylko te wydatki, które nie były finansowane ze środków zakładowego funduszu osób niepełnosprawnych lub Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek innej formie (przy finansowani u części owym odliczeniu podlega różnica),
♦ przepisy nie wymagają, by osoba, której dotyczy wydatek, musiała mieć tytuł prawny do lokalu lub domu. Należy więc uznać, że wystarczy wykazanie także innego tytułu prawnego do przebywania w lokalu (domu) -np. najemca, domownik, dożywotni k,
♦ odliczenie przysługuje osobie niepełnosprawnej, pod warunkiem posiadania przez osobę, której dotyczy wydatek, orzeczenia o niepełnosprawności wydanego przez właściwy organ, a w odniesieniu do dzieci do lat 16 – orzeczenia o niepełnosprawności wydanego przez lekarza specjalistę lub właściwą przychodnię specjalistyczną publicznego zakładu opieki zdrowotnej,
♦ odliczenie przysługuje także podatnikowi, na którego utrzymaniu są następujące osoby niepełnosprawne: współmałżonek, dzieci własne i przysposobione, dzieci obce przyjęte na wychowanie, pasierbowie, rodzice, rodzice współmałżonka, rodzeństwo, ojczym, macocha, zięciowie i synowe – jeżel i w roku podatkowym dochody tych osób niepełnosprawnych nie przekraczają dwunastokrotnej kwoty najniższego wynagrodzenia pracowni ków za grudzień roku poprzedzającego rok podatkowy (zatem w 1996 r. jest to dwunastokrotność kwoty 305,00 zł).
