Przeczytałem artykuł „Folie w dachach wentylowanych “. Zaleca się tam zachowanie przestrzeni wenty­lacyjnej szerokości 2-5 cm pomiędzy wełną mineralną a folią wstępnego krycia dachów. Jak utrzymać taką szczelinę w praktyce?

Folie wstępnego krycia dachów (FWK), które nie mają wystarczająco wysokiej paroprzepuszczalności, wymaga­ją utworzenia przestrzeni wentylacyjnej między folią a wełną mineralną. Producenci fo­lii w załączonych instrukcjach podają warunki prawidłowego ich układania. Natomiast realizację tych warunków pozostawiają projektantom i wykonawcom. W Polsce warstwę wentylującą między FWK a termoizaiacją realizuje się najczęściej za pomo­cą sznurowania i listwowania. Sznur mocuje się spinkami w od­ległości 2-5 cm od górnej krawędzi krokwi w zależności od od­ległości zalecanej w instrukcji. Do tak stworzonej bariery dystansującej „dopycha się” wełnę mineralną. Podobnie dzia­ła listwowanie, ale jest bardziej pracochłonne i zabiera więcej miejsca w wysokości krokwi.

Bez sznurowania lub listwowania funkcjonowanie wentyla­cji jest bardzo zagrożone. Już w trakcie układania wełny moż­na łatwo zasłonić przestrzeń wentylującą, której wielkość i kształt jest poza kontrolą układającego. Jeżeli mimo to uda się tą prze­strzeń uzyskać, to z biegiem czasu wełna ją przesłoni, osuwając się pod własnym ciężarem. Brak przelotowości kanałów wenty­lacyjnych spowoduje szybkie zawilgocenie wełny, ponieważ otwory w okapie i na kalenicy zamiast usunąć, dostarczą wilgoć.

Moim zdaniem najlepszą metodą zapewniającą prawidłowe funkcjonowanie wentylacji pod folią jest zastosowanie dodat­kowego materiału, na którym mogłaby się oprzeć termoizolacja. Materiałem tym może być folia wiatroizolacyjna lub włóknina przenikalna dla pary wodnej. Na rysunku materiał ta­ki ułożony jest przed FWK na krokach za pomocą listew dy­stansowych o wymiarach zapewniających wymagany kształt przestrzeni wentylacyjnej. Ten sam efekt można osiągnąć mon­tując materiał dystansujący od wewnątrz po ułożeniu pokrycia na dachu.

Rozwiązanie pokazane na rysunku realizuje ważne za­dania:

• zapewnia prawidłowe funkcjonowanie przestrzeni wenty­lacyjnej między FWK a wełną mineralną;
• ogranicza straty ciepła wywołane wentylowaniem;
• zabezpiecza wełnę mineralną przed uszkodzeniem i wy­wiewaniem.

Ostatnia funkcja jest bardzo ważna dla długotrwałego i pra­widłowego działania termoizolacji. Jak się bowiem okazuje, w dachu wentylowanym z biegiem czasu wełna mineralna (pod wpływem atmosfery i jej zanieczyszczeń) kruszy się i jest stop­niowo wywiewana poza dach.