W domu będącym moją własnością mieszkają lokatorzy, z którymi najem nawiązany jest na podstawie decyzji administracyjnej o przydziale (nie tworzą wspólnoty). Czy za energię cieplną dostarczaną przez kotłownię należącą do Administracji Budynków Komunalnych powinienem płacić cenę urzędową czy cenę umowną wyliczaną na podstawie rzeczywistych kosztów wytworzenia energii cieplnej przez tę kotłownię? Czy lokatorzy mogą być również obciążani ceną umowną za energię cieplną, czy płacą tylko cenę urzędową?
Czy z dotacji, którą otrzymuje administracja od urzędu gminy na wyrównanie różnicy między wyższym kosztem wytworzenia energii a ceną urzędową, może także skorzystać odbiorca energii cieplnej – właściciel nieruchomości z lokatorami, czy tylko sami lokatorzy mieszkający na podstawie decyzji administracyjnej?
Jeżeli właściciel nieruchomości wytwarza energię cieplną we własnej kotłowni, to czy lokatorzy, z którymi najem nawiązany jest na podstawie decyzji administracyjnej, płacą za energię cieplną w cenach urzędowych czy według kosztów wytworzenia tej energii?
Opłata, którą uiszcza lokator, naliczana jest według ceny urzędowej, ustalanej przez ministra finansów w jednakowej wysokości dla całego kraju. Jeżeli właściciel nieruchomości sam wytwarza energię, również wówczas lokatorzy płacą cenę urzędową.
Od pierwszego kwietnia 1996 r. zaczęły obowiązywać nowe zasady ustalania cen urzędowych za energię cieplną dostarczaną do mieszkań. W decyzji ministra finansów z dnia 4 marca 1996 r. zostały określone nowe stawki opłat. Pierwszy cennik ustala się dla odbiorców w mieszkaniach, które są wyposażone w przyrządy pomiarowe bądź inne urządzenia służące do rozliczania ilości zużycia energii cieplnej i z którymi zawarto stosowne umowy przewidujące rozliczenia za pobraną energię cieplną według wskazań tych przyrządów i urządzeń. Wysokość tych stawek wynosi:
a) za 1 MWh energii cieplnej -81,11 zł,
b) za 1 GJ – 22,53 zł.
Drugi cennik ustala się dla sytuacji , w których umowa z użytkownikami mieszkań nie przewiduje rozliczeń za ilość pobranej energii cieplnej według wskazań przyrządów pomiarowych. Opłaty w tych wypadkach ustala się w formie ryczałtowej i wynoszą one:
a) za 1 m2 powierzchni ogrzewanej
- 1,79 zł,
b) za podgrzanie wody użytkowej
15,00 zł.
Ceny urzędowe ustalone dla obu rodzajów odbiorców są cenami maksymalnymi i zawierają 12% VAT. W omawianej decyzji ministra finansów ustanowiono również ulgi cenowe dla należności pobieranych w formie opłat ryczałtowych. Właściciel nieruchomości z lokatorami, z którymi najem nawiązany jest na podstawie decyzji administracyjnej o przydziale, za energię cieplną dostarczaną przez kotłownię będącą własnością Administracji Budynków Komunalnych płaci cenę umowną. Rada Ministrów wydała w kwi etni u 1995 r. rozporządzenie (weszło w życie 1 maja 1995 r.) wprowadzające zakaz podwyższania cen umownych energii cieplnej do czasu uchwalenia nowego prawa energetycznego. Na początku października 1995 r. rozporządzenie zostało przedłużone do końca 1996 r. z możliwością zmiany tego terminu z chwilą wejścia w życie przepisów prawa energetycznego. Przedłużając rozporządzenie ustawodawca stwierdził jednocześnie, że zmiana cen ciepła może nastąpić tyl ko w wypadku zmi an kosztów niezależnych od producenta ciepła, a wpływających na koszty jego dostawy, np. cen paliw i ich składowania, energii elektrycznej czy stawek podatku. W rezultacie mamy do czynienia z dość dziwną kategorią ceny.
Należy ona do kategorii cen umownych, ale jest w istocie regulowana poprzez ostre ograniczenia urzędowe i dominującą pozycję dystrybutora. Istotne jest również to, że ze względu na sezonowość produkcji ciepła cena wytwórcy ma charakter dwuskładnikowy: część stała obliczana jest jako opłata za zamówioną moc cieplną w zł/MW (równoważni k kosztów stałych), a część zmienna dotyczy ilości dostarczonej energii w zł/GJ. Na to samo ciepło stosowane są różne jednostki rozliczeniowe, a więc obok naturalnych (zł/GJ oraz zł/MW) mamy do czynienia z cenami ryczałtowymi, jak w zł/m2 powierzchni , zł/osobę. W uchwale organu gminy jest określone, kto może korzystać z dotacji dla Administracji Budynków Komunalnych od gminy na wyrównanie różnicy między wyższym kosztem wytworzenia energii a ceną urzędową. Wydaje się, że z takiej dotacji mogą korzystać wszyscy odbiorcy energii cieplnej.
