Kupiłem działkę pod budowę domu jed­norodzinnego w zabudowie szeregowej — w nowym osiedlu domów jednorodzinnych. Dla osiedla nie opracowano wspólnego planu urba­nistycznego. Pomimo tego po wybraniu pro­jektu domu przez moich sąsiadów, oddział nadzoru technicznego zmienił wydane mi uprzednio warunki techniczne. Na nowo określono w nich powierzchnię zabudowy, zwrócono też uwagę na konieczność dopasowania do wyglądu elewacji mojego domu do sąsiednich budynków, pozostawiając dowolność jedynie w aranżacji wnętrza. Tymczasem 5 projekt przyjęty przez sąsiadów zupełnie mi się nie podoba.

Przed zleceniem wykonania projektu m chciałbym wiedzieć jakie przepisy określają stan dopasowania architektonicznego elewacji budynku w zabudowie szeregowej. Czy prawdą jest to, że elewacja musi być iden­tyczna jak pozostałe?

 

Podstawowym aktem pra­wnym obowiązującym w budownictwie jest ustawa z dn. 24.10.74 Prawo budowlane (Dz.U. nr 38 poz. 229 z późniejszymi zmia­nami). Ustawa ta reguluje działalność zwią­zaną z wykorzystaniem terenów zgodnie z ustaleniami miejscowych planów zagospoda­rowania przestrzennego. Określono w niej za­sady projektowania, budowania i utrzymy­wania obiektów budowlanych oraz zasady działania organów administracji rządowej.

Podstawą ustalania rozwiązań urbani­stycznych i architektonicznych są art. 21. ustawy Prawo budowlane oraz art. 27. usta­wy o planowaniu przestrzennym (ustawa z dn. 12.07.84 z późniejszymi zmianami). W powiązaniu z art. 4. ustawy Prawo bu­dowlane, mówiącym o tym, że: „Forma ar­chitektoniczna obiektów budowlanych po­winna być zharmonizowana z otoczeniem, uwzględniać walory krajobrazu i wpływać na podniesienie estetyki otoczenia “, wyznacza­ją one zakres ograniczeń, jakie właściwy organ może formułować w warunkach tech­nicznych, określanych dla celów projekto­wania i realizacji inwestycji.

Treść art. 4. Prawa budowlanego nie jest precyzyjna, co niestety pozwala na znacz­ną swobodę jego interpretacji (przygotowy­wana jest nowa ustawa). Niemożliwe jest jednak jednoznaczne określenie zasady, w myśl której ten sam powtarzalny element – tworzący rytm — byłby lepszy od zbioru in­dywidualnych elementów. Dlatego wybór optymalnych rozwiązań wymaga zarówno od projektantów, inwestorów, jak i urzę­dników – stosownie do ich ról: wiedzy, ta­lentu i co nie mniej ważne – dobrej woli.

O rozwiązaniach architektonicznych w osiedlu domów jednorodzinnych przesą­dza projektant osiedla w porozumieniu z inwestorami i na podstawie ustaleń miejsco­wego planu zagospodarowania przestrzen­nego. Jeśli nie opracowano planu realizacyj­nego dla całego osiedla, wówczas powinny powstać oddzielne plany realizacyjne dla poszczególnych działek. Jednakże zarówno w jednym, jak i w drugim wypadku organ administracji ma prawo sprecyzować wyma­gania wobec rozwiązań architektonicznych i sprawdzić ich realizację przy zatwierdzaniu planu realizacyjnego. Nie powinien nato­miast precyzować nowych wymagań po sporządzeniu dokumentacji projektowej, a przed jej zatwierdzeniem.

Powyższą opinię przekazał nam Kazi­mierz Kobyłecki wicedyrektor Departa­mentu Architektury Ministerstwa Gospo­darki Przestrzennej i Budownictwa.